အရင်ခေတ်တွေတုန်းက ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံရလို့ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးပါ၊ ဒီမိုကရေစီပေးပါဆိုပြီး တစာစာအော်နေခဲ့တဲ့ သူတွေထဲမှာ သူများယောင်လို့သာ လိုက်ယောင်ပြီး လေနဲ့၀မ်း မကွဲတဲ့ဖိနှိပ်ခံတချို့ပါခဲ့လေသလားမသိ။
ခေါင်းဆောင်ပိုင်းက ကြွေးကြော်ခဲ့တဲ့ ဒီမိုကရေစီနဲ့လွတ်လပ်ခွင့်တွေကို အောက်ခြေက၀န်းရံသူတွေဘက်က တကယ်ရောနားလည်ရဲ့လား။
တကယ်ရောတန်ဖိုးထားရဲ့ လားဆိုတာ မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်လာတယ်။
အခုထင်ရှားတဲ့တက္ကသိုလ်ကြီးတစ်ခုမှာ ကျောင်းသားအဖွဲ့အစည်းက လူငယ်တချို့ သပိတ်မှောက်ဆန္ဒပြကြတယ်။
ဆန္ဒပြတဲ့ ကိစ္စ ကလည်းတခြားမဟုတ်ဘူး။
တက္ကသိုလ်အာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်း က လုပ်ထုံးလုပ်နည်းနဲ့ သွေဖီတာကို
အရေးယူကြပ်မတ်ပေးဖို့တောင်းဆိုတာ။
တောင်းဆိုသင့်တဲ့ကိစ္စ။
ဘယ်သူမှန်လဲ၊မှားလဲ မပြောပါဘူး။
ဒါပေမယ့် လွတ်လပ်စွာ တောင်းဆိုခွင့်ရှိတာတော့အမှန်ပဲ။
အဲ့လိုတောင်းဆိုဆန္ဒထုတ်ဖော်တဲ့ကိစ္စက်ု မောင်မင်းကြီးသားတချို့က
ခါးခါးတူးတူး ရှုတ်ချပြစ်တင်ကြသဗျ။
ဘာတဲ့
“အဲ့ကျောင်းသားတွေ အရင်ခေတ်ကလို သေနတ်စာကျွေးရမှာ”တို့၊
“ထောင်ထဲမောင်းသွင်းရမှာ”တို့
အဲ့ဒီ့လို ယုတ်ယုတ်မာမာ တွေကပါသေးသား။
အဲ့လိုပြောတဲ့ လူတချို့မှာ ကိုယ့်ကိုယ့်ကို လစ်ဘရယ်အမာခံတွေ၊ဒီမိုကရက်တစ်သမားတွေ လို့ အမြဲကြွေးကြော်နေတဲ့ လူတွေပါလာတာ အံ့သြစရာပဲ။
တချို့က အာဏာရှင်စနစ်ကိုမုန်းတယ်ဆိုပြီးသာ ပါးစပ်ကအော်နေတာ
အကျင့်တွေကအရိုးစွဲနေကြပြီ။
တချို့ကျလည်း ပဒေသရာဇ်စနစ်နဲ့ဒီမိုကရေစီ ကို ကွဲပုံမရဘူး။
“မေမေ့လူတွေ အမြဲမှန်တယ်။
အဘ က အမှားမရှိဘူး”
ဒါမျိုးတွေနဲ့ လုံးချာလိုက်နေကြတာ….
ဒီမိုကရေစီ ဆိုတဲ့ ချာတိတ်မလေးကို
ဖက်ဆစ်နဲ့ပဒေသရာဇ်တွေက ပုဆိုးနဲ့ အုပ်ထားတာ ကြာခဲ့ပြီပဲ….